Chrome Os: twee stappen terug

Cloud Computing with Chromium and Jolicloud: Two Steps Back

Gewoon lezen..
Wat citaten als appetizers:
"Yet, as a user, I feel that both Chrome and Jolicloud have too much of the centralization that I moved to open source to escape. In fact, both seem a step backwards in usability, evoking uncomfortable reminders of the awkwardness of the bulletin boards of the early 1990s."
.....

"So far, Chrome includes controls to turn Wifi and Ethernet connections on and off, but no other system settings or customization options, to say nothing of desktop utilities of the sort found in GNOME's applets or KDE's widgets. No doubt some of these features will find their way into Chrome before the final release, but, for now, these lacks add to the impression that using Chrome means giving up much of the control that I'm accustomed to having over my computer interface. While Chrome is easy enough to use, it seems to insist on users doing things its way.

This impression is heightened by the omnipresence of Google applications. You can, of course, bookmark Thinkfree, Zoho and use them instead of Google Docs, or Flickr instead of PicasaWeb, but, currently, at least, Chrome steers you towards using Google's applications.

In fact, it was only while using Chrome that I appreciated how integrated an approach to computing it represents. If it succeeds, Chrome will dominate all aspects of users' computing in a way that no other company except Microsoft has ever done. Admittedly, while Google has a mixed reputation in open source, it still has a better reputation than Microsoft, but I suspect that this control of user experience will produce twinges of uneasiness in open source circles. Even if Chrome is released as free software, the control of computing by a single corporation, no matter how enlightened, just doesn't sit well."

Precies, de onkritische houding tegenover Google heb ik nooit kunnen vatten; net alsof ik iets gemist heb. Laten we hopen dat er wat schellen van de ogen vallen.

Is het succes voor Google's Android een gevaar voor open/free software?

Ik heb er wel vaker gesproken, over mijn zorg dat Google's marktstrategie en gebruik van open source eerder een bedreiging dan een verrijking voor de free software beweging vormt. Hier een analyse van wat de ontwikkeling van het Android platform voor de vrije software dreigt te gaan betekenen (van Glyn Moody in the Linux Journal van 21 december jl.):

"...Ten slotte, en net zo'n kritische factor voor het toekomstige succes van het (Android)platform, is het -en waard om te vermelden- dat het niet alleen de gebruikers in toenemende mate enthousiast zijn over de Android-telefoons: ontwikkelaars beginnen in grote getale ook code voor het platform te schrijven. Cijfers uit Androlib.com laten een gezonde opwaartse trend zien voor het aantal apps voor de Android markt. Hoe goed die applicaties zijn (vele zijn matig), en of de huidige cijfer van 20.000 is volledig accuraat is (Google zegt dat dat niet zo is) daar gaat het nu even niet om: wat belangrijk is dat het aantal is verdubbeld in slechts enkele maanden, wat een groeiende interesse in het platform aangeeft.

En dat is waar de problemen beginnen. Voor zover ik kan zien, zijn de meeste van deze applicaties wat betreft broncode gesloten - het is niet iets waar veel aandacht aan geschonken wordt, maar, symptomatisch, vereist de Google Android Developer Challenge niet dat bijdragen open source moeten zijn. Hetgeen suggereert dat we de opkomst van iets zien dat moet iedereen zorg moet baren in de vrije software-wereld: we zien een populair systeem gebouwd bovenop Linux, maar dat op closed-source apps draait.

Het lijkt nu al steeds waarschijnlijker te worden dat de wereld van smartphones zal worden gedomineerd door twee platforms: de iPhone en Android. Indien, zoals sommigen geloven, Google komt met eigen merk mobiele telefoon, zal dit een nog grotere impuls te geven aan de opkomst van het Android-platform. Maar omdat de overgrote meerderheid van haar applicaties closed source zijn, zal deze ontwikkeling niet helpen echte gebruikersvrijheid te verspreiden, of veel te bieden hebben als een alternatief voor Apple's strak gestuurde aanpak."

Ik zou er aan toe willen voegen dat het een manier dreigt te worden waarop weer een hoop ontwikkelaars in het straatje van de proprietaire software worden binnengeloodst. Waarschijnlijk met dromen van een gelukslot te treffen met je applicatie, om na een paar jaren te kunnen constateren net zoals het met de MS software is gegaan, dat je de bezitter van het OS platform hebt gespekt en veel gebruikers wat kleingeld afhandig hebt gemaakt. Dit zielige graaien is nog niet het ergste, maar het ideaal van vrije software, van controle over, inzicht in , sturing van (ontwikkeling van) code en de groeiende samenwerking tussen ontwikkelaars en gebruikers dreigt weer voor een stel jaren down the drain te gaan, het putje in.

bron artikel: http://www.linuxjournal.com/content/success-googles-android-threat-free-software

Van ideaal naar werkelijkheid: mogelijkheden en grenzen benoemd

In Free Software or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Computer
benoemt David Sterry 4 redenen waarom Free Software zo essentieel verschilt van proprietair en welke enorme potentie er in zit om de computergebruiker werkelijk heer en meester te maken over zijn digitale leven. Het is een helder verhaal. Op het eerste punt het ik echter wel een aanvulling toe maken
Er is namelijk nog een flinke kloof tussen ideaal en werkelijkheid. Dat zal ik in het commentaar proberen te benoemen. Eerst een fragment van het artikel:

Proprietary software veroorzaakt stress.

Heb je ooit iemand gekend die erg goed in iets was, maar nooit wilde onthullen hoe ie het deed? "Een goochelaar onthult nooit hun geheim", en je zou dan ook niet een goochelaar huren om je facturen te betalen of als boekhouder voor je te werken. Voor deze taken zou je juist precies willen weten hoe het werk wordt gedaan. Je kunt vragen aan je boekhouder dat hij zijn werk goed documenteert zodat je inzicht krijgt in wat ie gedaan heeft zonder dat je het zelf hoeft te doen. Bij de meeste niet-vrije software heb je geen toegang hebt tot de broncode en kan je niet weten hoe het werk (zelfs facturering!) wordt gedaan. Transparantie in het beheren van uw foto's en surfen op het web zijn niet minder belangrijk.

Psychologen hebben verhoogde mate van stress bij mensen gemeten die weinig controle hebben over een situatie. Net als mensen die vanaf de achterbank meerijden, hebben gebruikers van prioritaire software weinig controle wanneer een probleem optreedt. Wanneer een missie-kritisch systeem uitvalt of een niet oplosbaar software probleem wordt geactiveerd, wordt de stress versterkt doordat we niet weten hoe een programma werkt. Gebruikers van vrije software daarentegen zitten op de plaats van de virtuele bestuurder. Zij kunnen testen, de code in- en herzien om een ramp te voorkomen of op te lossen.

Commentaar

Dit klopt in theorie, Er is in dit opzicht ontzettend veel bereikt. Tegelijk is er een groot gebrek aan mensen die de kennis, die er is goed kunnen en willen ordenen en presenteren; het kaf van het koren scheiden en aangeven welke oplossingen verouderd zijn en welke actueel. Als je zelf niet functioneert op het niveau van een ervaren programmeur, maar op dat van een betrokken en geïnteresseerde gebruiker, heb je een hele goede neus en veel tijd nodig om zinnige van niet bruikbare informatie te scheiden. Het wemelt in de documentatie en de gebruikerswereld van de losse eindjes, software-bugs die niet worden opgelost en in principe prachtige software die ineens aan zijn lot wordt overgelaten. Dat vind ik allemaal ook niet zo'n punt. Wel vind ik het belangrijk reëel te zijn in wat je nieuwe gebruikers voorspiegelt in wat je ze kunt bieden. En dit is natuurlijk belangrijk in wat je als prioriteit en als knelpunten formuleert bij ons streven ter verbreding van de overstap naar free software.
Ik vind persoonlijk de aandacht die er uit gaat naar weer een halfjaarlijkse release van die of die distro erg veel hijgerige aandacht en energie vragen, die niet gericht wordt op het opruimen en aanpakken van de losse eindjes en de echte knelpunten. Dan bedoel ik echte basisvoorzieningen, zoals geluid, beeld, (wireless) netwerk), voice- en video-chat, printers en scanners die niet aan het werk te krijgen zijn. Het voordeel van stabiele, uit-ontwikkelde platformen en programma's moet veel meer centraal staan voor de new adapters, de nieuwkomers in GNU/Linux. En zoveel mogelijk duidelijkheid over de hardware issues en onwillige fabrikanten. En offensiever naar de kwaadwillenden; bijvoorbeeld als Canon een duidelijk "banned by Linux" etiket had gehad had ik nooit een paar jaar geleden hun printer gekocht.

Als code toegeëigend wordt

In de geest van het artikel, waarvan ik hier maar een klein stukje uitpakte, wil ik nog een anekdote kwijt over Leeslab een erg zinvol en belangrijk software-project opgezet door de Universiteit van Leuven voor kinderen met een visuele beperking. De programmeur van dat project geschreven in Visual basic met een ingebouwd duur copy-beschermingsprogramma geleverd door een daarin gespecialiseerd bedrijf had de sleutel van de code en gebruikte dit in een arbeidsconflict met zijn werkgever. Resultaat is dat een prachtig stuk software dat zeer belangrijk is en was voor een bepaalde groep kinderen van de markt gehaald moest worden en niet meer beschikbaar is. Vele arbeidsjaren van een hele projectgroep zijn hierbij verloren gegaan. Een dramatisch voorbeeld van hoe gebruikers de dupe zijn van een doorgedraaide software-ontwikkelaar.

Hoe wanhopig kun je worden? Windows 7 launchparty

Altijd gedacht dat er in de VS geen slechte acteurs waren. Ik heb nog nooit zo'n pijnlijke vertoning gezien. Speelt MS de underdog hier? Of hebben we de OS oorlog echt gewonnen (tenminste van Microsoft)? Het is werkelijk zielig hoe ze het idee van de Ubuntu launchparties proberen te imiteren en hoe totaal inhoudsloos het wordt omdat ze totaal geen betrokkenheid hebben bij waar ze het over hebben. Bizar!! "This is your party." Stel je voor, dat Microsoft dit zomaar aan ons toevertrouwt!" Inderdaad. Grass-root level betrokkenheid blijkt heel moeilijk te imiteren:"It's all about us, the computer user. " Puke..Het moet wel een Linux-mol zijn die hier verantwoordelijk voor is..
En mis deze mash-up niet ;-))Of deze parodie.

Als je Engels niet zo goed is en je mist wat voor onzin ze precies uitkramen

Op wat voor apparaat komt de Google ChromeOS?

Uit de laatste regel van het vorige blogbijdrage blijkt dat Canonical werkt met Google aan apparaten met ChromeOs erop. Dat lijkt erop de wijzen dat Google niet afwacht of hardware vendors de draad oppikken, maar zelf met een goed doordachte hardware oplossing voor zijn CromeOS op de markt wil komen.
Toen ik in die richting begon te denken, kwam ineens het Polaroid concept in mijn gedachten. De Polaroid-camera was een makkelijke en spotgoedkope camera. De firma verdiende zijn geld met de dure filmpakketten. De dienst die je kocht met een Polaroid was het onmiddellijk ontwikkelen en afdrukken. Je kon gelijk zien hoe de foto geworden was. Met de komst van de digitale fotografie was dat echter niet meer uniek. Einde Polaroid. Kodak werd rond 1900 groot met de Brownie, een goedkope kamera met een rolletje erin die je na het maken van foto's opstuurde en terugkreeg met een nieuw rolletje erin en de afgedrukte foto's. Voor het eerst werd het voor de massa betaalbaar foto's te maken.

Voor de massale adaptatie van een nieuw product is nodig een unieke, nieuwe dienst (of een samenhangend geheel van diensten) aan te bieden, die gebruikt maakt van de nieuwste cutting edge techniek, een zeer groot gebruiksgemak biedt en verhoudingsgewijs goedkoop is. De meest recente doorbraak van een dergelijk product is de IPhone. De gebruikersinterface werkt prachtig met het nog nieuwe multitiouch; het bevat met de vele applicaties een zeer boeiend scala aan nieuwe diensten, maakt daarbij optimaal gebruik van de mogelijkheden die de integratie van internet én bellen én gps biedt. Op vakantie in New York, lokaliseren waar je bent, de nabije restaurantjes en bezienswaardigheden opzoeken en gelijk een tafeltje of kaartje reserveren. Heel veel gebruikers nemen hun ketening aan Apple voor lief met zoveel gebruiksgemak.

Terug naar Google. Welke dienst wil Google ons verkopen?? Het bijzondere is dat Google ons als eindgebruiker nooit laat betalen. Dat heeft Google heel populair gemaakt. Als we een goedlopende blog hebben worden we als we er aan reclame mee doen betaald voor het generen van een reclameplek. En Google betaalt ons in natura voor het ontvangen van reclame, wanneer we een van haar vele webdiensten gebruiken. Google is dus in essentie geen zoekmachine maar een reclame-distributiebedrijf. Google koopt geen reclamezendtijd zoals de reclamefirma's op de tv. Het creëert reclametijd. De bedoeling van Google is de tijd dat we ons blootstellen aan hun reclame zoveel mogelijk te vergroten.

Wat wij aan Google in feite verkopen is reclame-ontvangsttijd. Of we nou googelen, Gmail gebruiken of Google Docs, in ruil voor de dienst ontvangen we reclame. De zeer eenvoudige wijze om reclame te blokkeren in Firefox via AdBlock Plus dwong Google met een eigen browser te komen. Die moest sneller en stabieler zijn dan andere browsers. In GoogleChrome is reclame blokkeren al een stuk lastiger. Bovendien is het de opmaat voor een ChromeOS.

Waarom wil Google eigenlijk een eigen besturingssysteem? Uitbreiding van de reclametijd. Reclame in de browser, daar zijn we aan gewend. Op het bureaublad werd het niet en nooit geaccepteerd. Reclame op het bureaublad, dat zijn Trojans. Daarom moet de webbrowser het besturingssysteem worden. De container voor alle op reclame gebaseerde diensten die Google op internet aanbiedt. Hoe meer het besturingssysteem zich via de browser presenteert, des te meer reclametijd is er voor Google.

Het apparaat dat Google op de markt gaat brengen, moet je dus dwingen al die Google-diensten te gaan gebruiken. Net zoals je voor de Polaroid geen andere niet-Polaroid filmrolletjes kon kopen. Het mooiste voor Google zou een apparaat zijn dat eigenlijk een wireless thin client is, die geheel afhankelijk draait op de Google webservices. Dat wil zeggen dat het apparaat eigenlijk alleen bruikbaar is in samenhang met die diensten. Net zoals Apple haar gebruikers aan de door Apple-shop verkochte applicaties ketent. Maar dit gaat natuurlijk veel verder.

Welke hardware is in dit verband voor Google interessant?
Ik gok er op dat het nieuwe apparaat gebruik zal maken van de ARM architectuur (relatief weinig, maar zeer effectieve goedkope rekenkracht).
Laten we nu kijken naar de diensten waar Google flink in geïnvesteerd heeft:
Google Earth/Maps vraagt eigenlijk om een gps functionaliteit. Maar is toch niet waarschijnlijk: wordt te duur en ik denk dat het apparaat vooral voor thuis is bedoeld. Of misschien komt er een luxere, kleinere versie met gps voor als je op stap gaat.
Youtube/Picasa vereist een redelijk goed niet te klein scherm. Google Books vraagt om een ereader achtige vormgeving en functionaliteit. Google concurreert met Android al op de heftige markt van de IPhone. De markt van de netbooks is al verdeeld. Het moet ook gewoon een nieuw apparaat zijn. Ik denk dat het in de richting zal gaan van een Crunchpad-achtig tablet pc in de pricerange van $200 tot $300. Misschien dus ook een kleinere luxere versie op A5 (met gps) maar eerder toch een grotere op A4. Want met een werkbaar touch typevenster (Google Docs).

Toevoeging over de 12 inch Cruncpad op ma mid 14:50: Zie ook dit webfilmpje op 39 minuten en deze webpagina. De ontwerper van Crunchpad, Michael Arrington heeft het over Crunchpad in vergelijking tot de Apple tablet als over een veel goedkopere en eenvoudiger, lichtere web-only device!! "It only has a browser." En hij kondigt aan: "that there should be some big news about the device coming shortly."

Het nieuwe Google apparaat moet wel iets unieks zijn. De drempel even het internet op te gaan moet zo gering mogelijk zijn. Een cunchpad-achtig apparaat met snelle boottijd maakt het internet, de webbrowser direct en op elke plek in huis toegankelijk. Het betekent de doorbraak van de pc everywhere met een ereader functionaliteit plus het comfort van een prettig leesbare venster-grootte. Ik ben benieuwd hoe dicht ik erbij zit.

toevoeging 26 nov, bevestiging ARM hypothese:
Waiting for ARM

Most likely, the operating system is waiting for ARM-based hardware to come out, Jim McGregor, chief technology strategist with In-Stat, told LinuxInsider.

"Google is putting in place two of those pieces -- "the software base and the ecosystem infrastructure, with their app store and stuff like that -- but they need the right hardware devices out there too," emphasized McGregor.
zie verder het genoemde artikel.

Snelheid en eenvoud als verkoopargumenten ChromeOs

Het is altijd weer frappant om te zien hoe handig en geraffineerd the Big Ones hun producten weten te verkopen (bekijk de prachtige tv-serie Mad Men voor meer inzicht in hoe het reclamewezen werkt). In dit filmpje wordt duidelijk wat de belangrijkste selling points van Chrome Os zullen worden en waar al de andere gnu/linux distro's mee zullen moeten gaan concurreren: snelheid en eenvoud.

De zwakke kanten van dit systeem moeten er door ons ingehamerd worden:
1. zonder internet geen computer en nog erger zonder Google geen computer; dus afhankelijkheid wanneer we een programma kunnen draaien
2. totale afhankelijkheid in data-opslag en -beschikbaarheid, plus alle kwetsbaarheden die daar bij horen zoals verlies van zelfbeschikking over onze opgeslagen data bijvoorbeeld door format/programma afhankelijkheid, steeds groeiend hoe langer we van deze diensten gebruik zullen maken. Zullen we ooit nog in de toekomst van diensten kunnen switchen zonder een gevoelig data-verlies te leiden? We weten het niet.
3. onzekerheid over of bedreiging van onze privacy-rechten. In het algemeen geformuleerd afhankelijkheid van en gebrek aan controle over hoe we een programma kunnen draaien.
4. verlies van de andere belangrijke vrijheden van Free Software: inzicht in de code, de mogelijkheid de code te veranderen en aan te passen aan de eigen behoeften en te delen maar nog belangrijker het verlies van de community effort en controle, het vrije ecosysteem dat zorgt voor vernieuwing en aanpassing aan de creatieve wensen die er steeds weer in de gemeenschap opborrelen. De ontwikkelingsrichting van de software wordt bepaald door Google 's bedrijfsbelangen in plaats van de behoeften van de community.

[In een commentaar wordt opgemerkt dat het ChromeOs toch open source is. De webservices die de centrale applicaties vormen in het besturingssysteem zijn echter niet open source. Wat is voor de doorsneegebruiker, die streeft naar controle en zelfbeschikking over zijn computergebruik de zin van dit OS -dat zonder webservices niet meer is dan een kaal raamwerk- als hij niet beschikt over eigen servers?]

In plaats van te kiezen voor de vrijheid en veelzijdigheid van die gemeenschap leveren we ons over aan een blijvende afhankelijkheid (ook door hun al genoemde bezit van onze data over de jaren heen) van de nieuwe Big Brother Google, die al een veel te grote greep heeft op ons zoekgedrag en daarmee op onze mogelijkheden tot kennisverwerving via internet.
Dat ChromeOS linux code gebruikt maakt het niet tot een vrije OS.
Lees ook nog eens de uitleg van Benjamin Mako Hill waarom software as a service zo'n aantasting vormt van onze computervrijheid.
De vrije computergebruiker zou Chrome OS naar mijn idee alleen al onze deze redenen fundamenteel kunnen afwijzen en boycotten.

Dat Canonical, de moederfirma met Google samenwerkt aan ChromeOS of liever gezegd op de payroll staat van Google, maakt het er voor mij niet beter op. Integendeel:

In the interest of transparency, we should declare that Canonical is contributing engineering to Google under contract. In our discussions, Sundar Pichai and Linus Upson made it clear that they want , wherever feasible, to build on existing components and tools from the open source community without unnecessary re-invention. This clear focus should benefit a wide variety of existing projects and we welcome it.

Uit de slotopmerking in de blogbijdrage komt nog een derde element in de verkoopstrategie van Google voor zijn ChromeOs naar voren: (zeer?) goedkope hardware

In addition to delivering Ubuntu experiences with both existing and new OEM partners, we will be working with Google on Chrome OS based devices.

Patenten verworden tot een vorm van landje pik voor de grote bedrijven

Kletskous kwam in haar uitstekende blog met een boeiende bijdrage over de consequenties van software patenten.
Vergeet niet de petitie te tekenen tegen softwarepatenten!

De reden dat ik nog een keer terug kom op dit onderwerp is een toevoeging van Katerina in een commentaar, met een verwijzing naar een boeiend artikel waar een concreet voorbeeld wordt gegeven van de schokkend onrechtvaardige uitwerking van software-patenten.
De analyse waarmee dit artikel besluit wil ik nog even hier naar voren halen, omdat het zo verschrikkelijk helder is. Het maakt duidelijk dat het niet in de eerste plaats gaat om een financiële kwestie. Het bedreigende is niet dat het gaat om een vorm van oneerlijke concurrentie zoals we gewend zijn in deze tijd van monopolies maar om een manier waarop verziekte, ongereguleerde economische processen echte innovatie verstikken, zoals elke parasiet het leven van zijn gastheer bedreigt:

One thing that I find extremely frustrating about many legal scholars' and economists' approach to patents is that they make two false assumptions. The first assumption is that transaction costs are acceptable, or can be made so with some modest reforms. The second assumption is that patent litigation is reasonably "precise"; i.e., if you don't infringe on something then you'll be able to build useful technology and bring it to market relatively unhindered. As my friend's story shows, both of these assumptions are laughably false. I mean, just black-is-white, up-is-down, slavery-is-freedom, we-have-always-been-at-war-with-Eastasia false.

The end result is that our patent system encourages "land grab" behavior which could practically serve as the dictionary definition of rent-seeking. The closest analogy is to a conquistador planting a flag on a random outcropping of rock at the tip of some peninsula, and then saying "I claim all this land for Spain", and then the entire Western hemisphere allegedly becomes the property of the Spanish crown. This is a theory of property that's light-years away from any Lockean notion of mixing your labor with the land or any Smithian notion of promoting economic efficiency. And yet it's the state of the law for software patents. Your business plan can literally be to build a half-assed implementation of some straightforward idea (or, in the case of Intellectual Ventures, don't build it at all), file a patent, and subsequently sue the pants off anybody who comes anywhere near the turf you've claimed. And if they do come near your turf, regardless of how much of their own sweat and blood they put into their independent invention, the legal system's going go off under them like a land mine.