Wednesday, December 29, 2010

Apple bant wikileaks app

Je kunt natuurlijk nog wel websites bezoeken op je iPhone, die info van en over WikiLeaks bevatten. Maar dit gaat wel ver.

Wired schrijft erover:

"With news and media organizations (including Wired magazine) betting heavily on iPad apps as a way to get users to pay to read magazines and newspapers, it’s chilling to see Apple double down on its right to censor controversial, but lawfully published, content of indisputable news value."

Maar deze kwestie maakt wel heel duidelijk hoe onwenselijk de controle is, die Apple met zijn iPhone over de software kant en daarmee de manier, waarop wij info krijgen, heeft.

Iedere kritische consument zou dit soort controle als principieel verwerpelijk moeten herkennen en daaruit zijn keuze voor telefoon moeten laten leiden, dus kiezen voor een telefoon draaiend op open source software zoals MeeGo of Android.

Ook al heeft Google de hand in Android en waarschuw ik doorlopend voor de macht van Google. De source code van Android is wel openbaar en daardoor doorzichtig of transparant en voor eigen doeleinden aan te passen.

Meer uit de Wired page:

21 december 2010

Apple on Monday banned an iPhone and iPad app designed to facilitate access to WikiLeaks’ unfolding cache of leaked U.S. diplomatic cables, putting the company on the growing list of U.S. corporations aligned against the secret-spilling site.

“We removed the WikiLeaks app from the App Store because it violated our developer guidelines,” a spokeswoman told Threat Level, reading from a statement. “Apps must comply with all local laws and may not put an individual or targeted group in harm’s way.”

source: http://www.wired.com/threatlevel/2010/12/wikileaks-app/



Meer lezen over dit thema:

Open oproep voor meer duidelijkheid van de kant van ApppleApp Store

Apple App Store kan van Apple de grote nieuwe censor maken

Monday, December 20, 2010

GoogleTV dumpt html5 voor flash vanwege advertenties

GoogleTV belooft een zeer interessante en invloedrijke dienst te worden.
Google lijkt in een vloek en een zucht een dominantie te realiseren, waar Microsoft altijd alleen maar van heeft kunnen dromen.
Maar ja, de boel moet wel betaald worden en dan offer je toch maar je beweerde steun voor open formaten en standaards voor in:
Google's using a new Android- and TV-specific port of its desktop browser on Google TV, and yes, friends, it runs Flash 10.1 beta. In fact, from a broad perspective it's more than easy to see Google TV as one large bet on Flash content delivery, at least in the short term -- almost everything you're navigating to in Chrome is a Flash video. For example, Google's own YouTube -- one of the first sites to provide HTML5 video playback -- loads up its Flash player on Google TV, because that's the only way Google can serve ads during the content. Seriously -- that's what Google told us. YouTube LeanBack, the TV-optimized version of YouTube, is also Flash-based, presumably for the same reason.

Lees meer hier


Dus in plaats van de door Google gekochte en open gemaakte video standaard VP8 wordt de proprietaire bloatware (onnodig veel rekenkracht vragende) flash player gebruikt en het proprietaire flash verder gebruikt omdat het Google's portemonnee op dit moment beter uitkomt. De reden is dus dat het ons als gebruiker niet meer lukken moet of mag, zoals nu op internet, alle reclame, waar we niet van gediend zijn, te weren.

Wij als gebruikers moeten juist dit vermogen om advertenties te weren, als centrale toetssteen, als voornaamste criterium gebruiken bij het kiezen van de TvWebService.

Dit is met andere woorden voor ons als consumenten een moment om via een goede keuze voor een specifieke vorm van webtv van die vervelende rot reclame af te komen.

Ongekend: Volkskrant in een advertorial-omslag voor de iPad

De Volkskrant had een omslag met belangrijk nieuws, denk je dan. Het bleek een advertorial voor de iPad. Alleen waren ze vergeten, dat erboven te zetten. Allemaal positieve verhalen van gebruikers, ja, een echte advertorial. Mijn leven is veranderd door het nieuwe product, vertelden de stukjes. En dat was ooit de kritische pers!! Maar ja, het geld gaat voor. De tijden zijn te slecht om een kritische mening uit te dragen. Maar zo is de gelijkschakeling wel compleet.

De kranten denken eindelijk een manier gevonden te hebben om aan het internet te verdienen in plaats van er onder te lijden. De NRC en nrc.next waren er al eerder mee, maar de Volkskrant heeft nu ook zijn iPad app.

Wat opvalt is dat iedere kritische noot ontbreekt: dat tegenover de goede software-integratie op het iOs platform (iPod Touch, iPhone), een belachelijke hoge prijs staat voor de geleverde hardware componenten.

Maar veel erger is de vendorlock-in; je koopt met het apparaat een totale afhankelijkheid van de iApp store.
Zie voor nog steeds actuele uitleg mijn alweer bijna een jaar oude post op deze blog

iPad erg slecht, iBad voor vrijheid computergebruiker

Ik zal de iPad nooit kopen omdat ik geen Polaroid-computer wil, maar eentje die ik kan gebruiken zoals ik wil en waar de teller (in geld) niet doorlopend loopt, zodra ik hem gebuik.


Een aardige noot bij dit bericht:
Wall Street onderzoek naar bescherming priviacy mobile phone appps

Uit het onderzoek blijkt dat 56 van de 101 applicaties het unieke identificatienummer van de mobiele telefoon naar externe partijen sturen. Daarbij versturen 47 applicaties de locatie van de mobiele gebruiker naar bedrijven. De applicaties die deze privégegevens versturen zijn vooral bestemd voor de iPhone.

Een voorbeeld is Textplus 4, een veelgebruikte iPhone app voor text messaging. Deze verstuurt privé-informatie van de gebruiker naar maar liefst acht bedrijven, inclusief de postcode waar de mobiele beller zich op dat moment bevindt. Twee bedrijven ontvangen ook de leeftijd en het geslacht van de gebruiker.

Een ander voorbeeld is Pandora, een muziekapplicatie voor zowel iPhone als Andriod. Deze applicatie verstuurt onder andere de leeftijd, het geslacht, de locatie en het identificatienummer naar verschillende advertentienetwerken.


bron voor het uitgebreidere verhaal; er is geen aanleiding aan te nemen dat dit voor de iPad apps anders ligt.

Sunday, December 12, 2010

Friday, November 26, 2010

Android verandert het perspectief waarmee een OS wordt aangeboden

Hier onder wordt heel helder verwoord hoe Google's of Androids concept, een stap verder gaat in het vermarkten van ons pc-gebruik dan wat Microsoft of Apple doet.

Het kan niet vaak genoeg gezegd worden: Windows was software als een simpele melkkoe. Je telkens weer dwingen een nieuwe update te kopen van hetzelfde.

Apple is de hippe melkkoe, die via design en merkentrouw (=slavernij) je ertoe dwingt iedere en enkel door hen goedgekeurde apps altijd en alleen via hen te kopen met provisie voor hen zelf natuurlijk. Een verdergaand verlies van autonomie en van zelfbeschikking voor de computergebruiker.

Gooogle is echter de nieuwe heerser met alle ijzers in het vuur: het gebruikt een open source OS, en werkt met een intelligent charme-offensief om intussen ons via ons feitelijk pc-gebruik en ons internet gebruik te volgen, te monitoren tot in het kleinste detail, te sturen en te vermarkten. We staan transparant, naakt, zelfs in onze intieme gedachten gekend op de markt.

We moeten via reverse engineering die doorzichtigheid zo veel mogelijk ongedaan maken en ons bewust zien te worden hoe we worden gestuurd en gemanipuleerd.


Keir Thomas in PCWorld:

Android is also subtly shifting our understanding of the purpose of an operating system. Android is a means to an end for Google. The better Android is and the more it lets us do, the more of our data Google can potentially get access to. And data is Google's raison d'être. By way of comparison, Windows is an end in itself--a dead end. Microsoft gains little benefit from Windows other than the income from software licenses, which is starting to sound like a very old-fashioned way of thinking in this age of mobile devices and data clouds.

Microsoft and Intel have nothing to worry about in the short term. While Hauser is probably right that we're moving to a world of mobile devices, nothing has come along yet that replaces either the desktop or laptop computer in terms of outright usability. The mobile device du jour is the tablet, which is great for simple and fun tasks, but trying to create a detailed presentation on one can be classed as a form of torture.

The future may in hybrid devices, and in particular an old mobile computing favorite: the docking station. I've little doubt that, right now in labs across Silicon Valley, various experimental designs mixing tablets, laptops and desktop computers will be undergoing development. The screen component will be the brains of the unit, and will effectively be a tablet computer that can be detached and carried around. For more in-depth work, users will be able to snap it back into the laptop base unit and utilize a touchpad and keyboard.

Bron :http://www.pcworld.com/businesscenter/article/211572/intel_is_dead_on_the_desktop_says_arm_cofounder.html

Thursday, October 14, 2010

FSF werkt aan keurmerk voor vrije hardware

Dit is goed nieuws. FSF, de Free Software Foundation, werkt aan het opstellen van een aantal criteria waaraan vrije hardware zal moeten voldoen. De bedoeling is te komen tot een keurmerk, waarmee vrije hardware te onderscheiden is van niet vrije.
Dit is een belangrijke stap omdat de grote keuzevrijheid op software gebied zich nog lang niet vertaald heeft in makkelijke en goede keuzemogelijkheden op hardware gebied.
Grote spelers als Dell en Asus hebben wel gelonkt naar de vrije consument , maar zijn onbetrouwbare partners gebleken.
Het is duidelijk dat een producent die kiest, voor wat vrije gebruikers willen, een groot marktaandeel zal kunnen verwerven, omdat die weliswaar kleine groep toch een soort culturele en politieke voorhoede vormen van een ongelooflijk grote markt.
De communities, die zulke producten zullen ondersteunen, zullen marketing hypes als rond de iPhone en iPad tot een achterhaalde zaak kunnen maken.

The FSF's criteria seek to cover all aspects of user interaction with and control of a device: they say the hardware must run free software on every layer that is user upgradeable, allow the user to modify that software, support free data formats, be fully usable with free tools, and more.

FSF license compliance engineer Brett Smith said, "Every software component needed to produce endorsable hardware is now available. We have several GNU/Linux distributions that only include free software, and are completely functional on the right hardware. We have the LinuxLibre kernel that does not include nonfree microcode. And we have cutting edge mobile platforms like Android and MeeGo that are based on free software. In the past we've spoken to manufacturers who were interested in making free software-friendly hardware, but they worried about connecting with customers. With our endorsement mark and the strong criteria that back it, we plan to bridge that gap and demonstrate to manufacturers that they stand to gain plenty by making hardware that respects people's freedom instead of curtailing it."


Een eerste ontwerp voor de cirteria is hier te vinden .
Iedereen wordt uitgenodigd zich hierin te verdiepen en inhoudelijk mee te denken.

bron: http://www.fsf.org/news/endorsement-criteria

Thursday, September 30, 2010

Internet vrijheid bedreigt door nieuwe wet in de USA

Dit heeft geen direct verband met Gnu/Linux maar wel met openheid, zelfbeschikking van de internetgebruiker en de onderdrukkende machtsuitoefening van de lobby van grote firma's op het Amerikaanse parlement en regering:

Stop Internet Blacklist










When it really matters to them, Congressmembers can come together -- with a panache and wry wit you didn't know they had. As banned books week gets underway, and President Obama admonishes oppressive regimes for their censorship of the Internet, a group of powerful Senators -- Republicans and Democrats alike -- have signed onto a bill that would vastly expand the government's power to censor the Internet.

The Combating Online Infringement and Counterfeits Act (COICA) was introduced just one week ago, but it's greased and ready to move, with a hearing in front of the Judiciary Committee this Thursday. If people don't speak out, US citizens could soon find themselves joining Iranians and Chinese in being blocked from accessing broad chunks of the public Internet.

Help us stop this bill in its tracks! Click here to sign our petition.

COICA creates two blacklists of Internet domain names. Courts could add sites to the first list; the Attorney General would have control over the second. Internet service providers and others (everyone from Comcast to PayPal to Google AdSense) would be required to block any domains on the first list. They would also receive immunity (and presumably the good favor of the government) if they block domains on the second list.

The lists are for sites "dedicated to infringing activity," but that's defined very broadly -- any domain name where counterfeit goods or copyrighted material are "central to the activity of the Internet site" could be blocked.

One example of what this means in practice: sites like YouTube could be censored in the US. Copyright holders like Viacom often argue copyrighted material is central to the activity of YouTube, but under current US law, YouTube is perfectly legal as long as they take down copyrighted material when they're informed about it -- which is why Viacom lost to YouTube in court.

But if COICA passes, Viacom wouldn't even need to prove YouTube is doing anything illegal to get it shut down -- as long as they can persuade the courts that enough other people are using it for copyright infringement, the whole site could be censored.

Perhaps even more disturbing: Even if Viacom couldn't get a court to compel censorship of a YouTube or a similar site, the DOJ could put it on the second blacklist and encourage ISPs to block it even without a court order. (ISPs have ample reason to abide the will of the powerful DOJ, even if the law doesn't formally require them to do so.)

COICA's passage would be a tremendous blow to free speech on the Internet -- and likely a first step towards much broader online censorship.

bron: http://www.huffingtonpost.com/david-segal/stop-the-internet-blackli_b_739836.html

Thursday, July 15, 2010

Hoe ga je het internet op? Handleiding uit 2025

Als je deze regels volgt zal je verblijf op het internet veilig en gladjes verlopen.
Zorg wel dat je je officiële identiteitskaart met biometrische gegevens bij de hand hebt om je identiteit voor 100% te kunnen borgen, wanneer je inlogt.
Volgens de internationale Stop Anonymity Act uit 2012 is dit immers verplicht, maar het is makkelijk: je computer is er immers hardware matig op ingesteld.
Lees verder.

Dystopie (=het tegengestelde van een utopie) of is dit al werkelijkheid aan the worden? Dit artikel verscheen 13 juli 2010:

Indonesia isn’t the only South-east Asian country to be rocked by such a scandal—there was a similar case in the Philippines last year, which paved the way for the passage of an anti-voyeurism law; lawmakers have also crafted a cybercrime bill. Today, posting of pictures depicting ‘sexual or other obscene or indecent acts’ on the Internet is now deemed a cybercrime offense.
.......
Thailand earned cyber notoriety for becoming the first country in the world to shut down 100,000 websites for containing ‘dangerous’ material, and it famously punishes bloggers and website administrators for violating its strict lese majeste law. Vietnam, meanwhile, has been accused by Google and McAfee among others of launching cyber attacks against selected websites, including those that advocate opposition to bauxite mining, a controversial issue there.
........

This aggressive drive to eliminate sex and sexual images from the online world could be a symptom of the rising tide of conservatism in many South-east Asian nations. But it could also be because of recognition by governments that the fig leaf of protecting young people from harm also allows the introduction of potentially useful, tough checks on online freedoms.

Indeed, the morality card is being played to produce ‘desirable’ behavior among populations even when the strategy undermines respect for some of the region’s diverse cultures. When Indonesia passed its anti-pornography law, for example, Bali’s governor protested that the law runs contrary to local traditions where nude statues and erotic dances are still sometimes popular. Cambodia, for its part, blocked websites supposedly showing sexual images, including reahu.net’s artistic illustrations of ancient bare-breasted Apsara dancers and a Khmer Rouge soldier.

The problem for the public (but perhaps an advantage to governments) is the vague definitions of what constitute pornographic, indecent, immoral and obscene acts. Activists here in the Philippines are worried that the cybercrime bill I mentioned earlier would leave it solely to the government to decide what should be banned as ‘improper.’ Today, displaying certain body parts is immoral under the law, but tomorrow the state could decide that immoral or dangerous activity includes participating in certain anti-government rallies.

.........

Now that governments have mastered the tools and techniques of censorship in the traditional media, they’re testing the limits of online regulation. And Indonesia’s efforts to enforce its blacklist will prove a useful test case: Indonesia has more than 40 million Internet users and is acknowledged as the Twitter capital of Asia. If it succeeds in filtering web content, other countries in the region are expected to follow its model.

The potential benefits for governments with an authoritarian bent are obvious. Censorship not only reduces access to information—it also weakens the power of Internet users to form online groups of like-minded people. Even if web censorship has noble intentions, therefore, it’s still an unwelcome distraction for governments who would be better served coming up with more creative, realistic and less potentially nefarious rules for responsible Internet use.

bron: http://the-diplomat.com/2010/07/13/sex-and-the-censors-in-asia/

Monday, June 28, 2010

Google is reuze handig



en als je er iets op tegen hebt, dan gebruik je het toch gewoon niet?

De wereld gaat aan onverschilligheid en vlijt te gronde.

Thursday, June 10, 2010

DuckDuckGo Alernatief voor Google


http://duckduckgo.com/
Het voordeel t.o.v. Google is
Anonymous searching — we do not track you. Google does.

Less spam & ads — we remove useless sites and don't put ads above results.

Er is een search engine add on voor Firefox beschikbaar (klik op Add to Browser).


De reultaten lijken beter als het Nederlandse alternatief Ixquick.
Voordat het er aanvaardbaar uitziet moet je wel even je settings aanpassen.
Dispaly settings Sidebar en Feedback off
Region Nederland of een ander als je wilt.

Je kunt dit ook doen via url parameters:

Bijvoorbeeld:
http://duckduckgo.com/?kl=nl-nl&ke=-1&kr=-1

Saturday, May 1, 2010

Zou je de bijlage in je emailtje in een ODF formaat willen sturen?


Kies opslaan als naam.odt of download Open office for windows - zie beneden .
Bedankt!


Wijs gesloten formaten af: geen geheime documenten!

The files created by Microsoft Office and Apple's iWork are not created in OpenDocument format -- instead, Microsoft and Apple control the formats their software create -- leaving users worldwide at their mercy, and with a string of incompatible documents.

Maak het vershil

By rejecting all files created in Microsoft Office and Apple iWork and pledging to use OpenDocument, you can send a strong message to your friends, colleagues and businesses that you do not support the actions of these companies.

By rejecting these files, you can open a friendly dialog with the person, and ask them to support a free society by using a free format like OpenDocument.

Waarom ik dit bijgesloten bestand niet aanneem:


  • Thanks for you're email unfortunately you've sent a me a Microsoft file format. To promote open standards on the web I'm only accepting documents in OpenDocument format. Please visit http://www.fsf.org/campaigns/opendocument to get started with OpenDocument today.
  • Can you please resend your attachment in OpenDocument format? I refuse to accept Microsoft Word documents or Microsoft Excel documents, because using proprietary formats is bad for freedom and bad for the web. Please visit http://www.fsf.org/campaigns/opendocument to get started with OpenDocument today.

Meer uitleg http://wiki.fsfe.org/ConvinceYourFriends/Attachments

Hoe maak ik een odf bestand?

The OpenDocument format (ODF) is a format for electronic office documents, such as spreadsheets, charts, presentations and word-processing documents.

OpenDocument is a free and open format, and an ISO standard. Anyone is free to write applications that support it, without fear of patent claims or licensing issues. For governments, businesses, archivists and others, it's critical that documents be stored in a way that can be read for years to come. This is not a problem with printed matter, but proprietary digital file formats have typically changed every few years. We are calling upon all computer users worldwide to reject proprietary formats from Microsoft Office and Apple's iWork, and asking them to support OpenDocument.

Download OpenDocument software

Because OpenDocument is a standard, software developers are free to create many different kinds of software which can create OpenDocuments.

If you've used Microsoft Office, Lotus SmartSuite or Apple iWork in the past, you will find much of the software here is instantly familiar to you. The developers of OpenOffice.org, the most popular OpenDocument suite, have worked hard to ensure it is familiar and easy to use.

Windows

Mac OS X

GNU/Linux and others

Friday, April 23, 2010

Nieuwe Firefox add on maakt het mogelijk met meer priviacy te googelen

GoogleSharing is een speciaal soort proxy dienst die je webgebruik anonimiseert, ontworpen voor een zeer specifieke dreiging. Het werkt via een Firefox add on. Het is de bedoeling dat het Google zal verhinderen bij te houden welke je zoekopdrachten je geeft, hoe je over het web beweegt, en welke websites je bezoekt. GoogleSharing is geen volledige proxy service ontworpen om al je verkeer te anonimiseren, maar eerder iets exclusief ontworpen voor je communicatie met Google. Het systeem is volledig transparant, zonder speciale "alternatieve" websites te bezoeken. Je normale work flow zal precies hetzelfde zijn zonder de vertraging die werken met een totale proxy als TOR veroorzaakt.
Google-diensten waarvoor je je moet legitimeren zoals Blogger en Gmail worden niet gehinderd.

Getting Started With GoogleSharing

The basic GoogleSharing install is fairly straightforward:
  1. Download the GoogleSharing Firefox Addon.
  2. Restart Firefox.
  3. You are now browsing with GoogleSharing! All of the appropriate Google traffic will be redirected through a GoogleSharing proxy.
  4. By default, GoogleSharing is enabled. To toggle the GoogleSharing status, simply left-click on the green text that says "GoogleSharing Enabled" in the bottom right hand corner of your browser window.

Lees verder....

Saturday, April 17, 2010

Monsanto Als het gedaan is met onze vrijheden

Gisteren naar Food Inc., een Amerikaanse documentaire gekeken. Het is een must voor eenieder die zich zorgen maakt over burgerlijke vrijheden en over zijn gezondheid.
Op ongeveer 1 uur11 minuten komen de praktijken van Monsanto aan de beurt. De eerste keer dat ik van Monsanto hoorde was aan het einde van de 60 er jaren toen de Monsanto berucht werd als een van de producenten van Agent Orange, een ontoelaatbare vorm van biologische oorlogsvoering tegen het Vietnamense volk.
Uit de Wikipedia bijdrage over Agent Orange:

In 1963, the United States (suspecting the negative effects) initiated a study on the health effects of Agent Orange that by 1967 confirmed that the chemical caused cancer, birth defects and other serious health problems.[12] The outcome of the study had no effect whatsoever on the use of Agent Orange.[12]

Effects on health

According to Vietnamese Ministry of Foreign Affairs, 4.8 million Vietnamese people were exposed to Agent Orange, resulting in 400,000 deaths and disabilities, and 500,000 children born with birth defects.[1] The most affected zones are the mountainous area along Truong Son (Long Mountains) and the border between Vietnam and Cambodia. The affected residents are living in sub-standard conditions with many genetic diseases.[15]

Dow Chemical and Monsanto were the two largest producers of Agent Orange.


Over Monsanto schrijft Wikipedia: : "It is the world's leading producer of the herbicide glyphosate, marketed as "Roundup". Monsanto is also the leading producer of genetically engineered (GE) seed; it sells 90% of the world's GE seeds.[1] It is headquartered in Creve Coeur, Missouri.[2]

Agracetus, owned by Monsanto, exclusively produces Roundup Ready soybean seed for the commercial market. In 2005, it finalized purchase of Seminis Inc, making it the world's largest conventional seed company.

Monsanto's development and marketing of genetically engineered seed and bovine growth hormone, as well as its aggressive litigation and political lobbying practices, have made the company controversial around the world and a primary target of the alter-globalization movement and environmental activists.

Monsanto maakt dus een zodanig genetisch gemodificeerd sojazaad dat Roundup haar onkruidverdelger verdraagt. Kritische studies over mogelijk gezondsheidsrisico's van deze technologische keuzes worden systematisch onderdrukt. Hier is een duidelijke parallel met de gansterpraktijken van de sigaretten industrie. En lijkt Monsanto geleerd te hebben -net als het Amerikaanse leger wat betreft publicitaire openheid- van haar ervaringen met Agent Orange dat gezondheidsrisico's niet bekend mogen worden.

In de film vindt je deze dialoog:

Roush: Het was zo dat de landbouw universiteiten,
iets wat we 'publiek zaad' noemen ontwikkelden.
Het merendeel van planten kweken werd feitelijk gedaan op deze publieke instituten.

Pollan:
Monsanto lijkt erg op Microsoft.
Op dezelfde manier dat Microsoft intellectueel eigendom heeft
van de meeste computers in Amerika,
waren ze uit op het intellectueel eigendom
van het meeste voedsel in Amerika.

Roush: Publiek planten kweken is iets van het verleden.
Er zijn praktisch geen publieke zaden meer.
Runyon:Er zijn nog maar vier of vijf varianten
die ik feitelijk nog kan planten.
Nu had ik een paar van de laatste sojabonen
afkomstig uit de staat Illinois---die niet GMO (genetically modified organism, ) zijn.
- Publieke variant. Publieke variant."

De film laat verder zien hoe Monsanto kleine boeren (vergelijk met kleine software ontwikkelaars) met een beroep op hun zaadpatenten klem zet via langdurige en kostbare juridische procedures, die deze boeren niet kunnen betalen.

Net als M$. Vergelijk de schikking tussen TomTom en MS, die niet op erkenning van reele copyright inbreuken is gebaseerd maar op de angst van Tomtom voor een wurgende juridische rechtsgang die de aandeelhouders van Tomtom kopschuw zou maken. Dit soort strategieën wordt door Ms bewust toegepast om zwakke patent-claims te versterken door die tegenover zwakke concurrenten af te dwingen.

Ook wordt de verstrengeling tussen hoge Monsanto executives duidelijk die later door de Bush administration worden ingezet als hoge regeringsofficials bij de FDA (Food and Drug Adminstration) die Monsanto en de voedselketen moeten controleren. Deze mensen hebben het weten te voorkomen dat er belangrijke informatie over genetisch gemodificeerd voedsel maar ook andere voor de consument belangrijke gegevens op het voedsel vermeld moet worden.(bijvoorbeeld calorie-, vet- en suikergehalte) Maar het gaat nog verder.


Citaat uit de film:

"Niet alleen willen ze niet dat je weet wat er in zit,
ze hebben het zelfs voor elkaar gekregen om wettelijk te verbieden
kritiek te hebben op hun producten."

Schlosser:
In Colorado is het een misdaad als je veroordeeld ben
volgens de groente laster wetten (green libel acts).
Dus je kunt opgesloten worden in de gevangenis
door kritiek te hebben op het rundergehakt
dat geproduceerd wordt in de staat Colorado.
Er worden pogingen gedaan in verschillende boeren-staten
om het illegaal te maken om foto's van
industriële voedsel bedrijven te publiceren,
van veefokkerijen.

Schlosser:
Tegelijkertijd hebben ze ook wetten gecreëerd, zogenaamde
"cheeseburger bills" die het heel moeilijk maken
om hén aan te klagen.
Deze bedrijven hebben legioenen advocaten
en ze zullen aanklagen, ondanks dat ze niet kunnen winnen

alleen al om een signaal af te geven.


FoodInc. maakt duidelijk dat de strijd voor vrije software niet op zichzelf staat maar onderdeel is van een veel grotere confrontatie tussen big business die de politiek koopt en de meestal geïsoleerd opererende consument die zich grootscheeps door reclame laat manipuleren en zich van zijn macht niet bewust is. En wat dat betreft bevat de film ook een zeer belangrijke boodschap: Als de consument zijn macht als koper politiek gebruikt, moeten ook de firma's zich voegen naar de wensen van de consument. Kortom het gaat om het creëren van een breed en inhoudelijk verdiept kritisch bewustzijn bij de massa van consumenten.

Wij die proberen de manipulaties bloot te leggen, moeten daarbij ook zo veel als mogelijk alternatieve keuzes aan de consumenten aanbieden. Als je dit niet ziet zitten , kun je dit of dat doen.


Waarom het niet kosjer is om een ipad of iphone te gebruiken, de user lock-in, de verdere inperking van vrijheden die de Apple-way met zich meebrengt, dit soort argumenten hoor je nauwelijks in Nederland. In 11 jaar werden de boeren van de V.S. van vrije zaadgebruikers tot horigen van Monsanto; verdere aantasting van de intellectuele vrijheden rond minipc/gsm gebruik is niet zo ondenkbaar als we denken. Kijk maar eens naar he totaal ontbreken van kritiek in de doorsnee pers op de nieuwe Apple producten.




Saturday, March 27, 2010

Waarom is openheid van code net zo belangrijk als datacontrole?

Jan Stedehouder besteedt in Open Trends aandacht aan het gevaar van S-a-a-s oftewel Software-as-a-Servic. Iets wat ook een telkens terugkerend thema in mijn blog is. Op het eind citeert hij Proffitt die zegt:
Perhaps we need to shift the argument away from control of apps to what something users might understand on a visceral level: control of data.

Hij geeft emacs als voorbeeld: Zo maakt Proffitt gebruik van Emacs, een vrije software editor, en in beginsel heeft hij de volledige controle over het programma. Maar hij is geen ontwikkelaar en daardoor is hij volledig afhankelijk van het werk van derden. In zijn optiek is dat vergelijkbaar met gebruikers van Microsoft Word.

Ik vind dat een erg kortzichtige conclusie. Al ben ik geen programmeur toch heb ik via fora regelmatig hulp kunnen vragen voor persoonlijke aanpassingen aan software. Vaak waren de programmeurs blij met mijn ideeën die hun applicatie weer met nieuwe features verrijkte: deze interactie tussen gebruiker en ontwikkelaar is bijzonder en heft de scheiding tussen producent en consument enigszins op.

Verder weet je door contacten op fora ook wel enigszins waarvoor bepaalde ontwikkelaars staan. Dat geeft vertrouwen in hun bedoelingen. Je kunt altijd de code inzien en vragen erover stellen. Je weet dat er een kritische gemeenschap met de ontwikkelaar meekijkt. Dat levert ook voor de niet-ontwikkelaar interessante discussies op, bijvoorbeeld over de zin en onzin van verschillende user-interfaces. Voor mij is in ieder geval openheid van code een wezenlijk aspect van free software geworden.

Ik zou nu nooit meer meewerken aan de ontwikkeling van gesloten software, nadat ik het geval heb meegemaakt van een vrouw die enige jaren lang meewerkte aan de verbetering van aangepaste software voor haar kind om die software onbruikbaar te zien worden door een conflict van de software-ontwikkelaar met zijn werkgever. Hij vertrok met medeneming van de code sleutels waardoor deze software nu niet meer verder ontwikkeld kan worden, noch gedistribueerd, dus niet meer bruikbaar is.
Kortom het emancipatie aspect van controle over en inzicht in de code mag naar mijn idee niet opgegeven worden als essentieel onderdeel van software gebruikersautonomie.

Saturday, March 20, 2010

Eben Moglen over Freedom vs the Cloud Log

Ik heb het al vaker gehad over het gevaar van de Cloud computing.

In dit interview wordt er een helder theoretisch kader geboden om dit gevaar te analyseren en gericht aan oplossingen te werken:

Over het gevaar:

The cloud is a vernacular name which we give to a significant improvement in the server-side of the web - the server, decentralised. It becomes, instead of a lump of iron, a digital appliance, which can be running anywhere. This means that for all practical purposes servers cease to be subject to significant legal control. They no longer operate in a policy-directed manner, because they are no longer iron, subject to territorial orientation of law. In a world of virtualised service provision, the server which provides the service, and therefore the log which is the result of the hidden service of surveillance, can be projected into any domain at any moment and can be stripped of any legal obligation pretty much equally freely.

This is a pessimal result.

GM: Was perhaps another major factor in this the commercialisation of the Internet, which saw power being vested in a company that provided services to the consumer?

EM: That's exactly right. Capitalism also has its architectural Bauplan, which it is reluctant to abandon. In fact, much of what the network is doing to capitalism is forcing it to reconsider its Bauplan via a social process which we call by the crappy name of dis-intermediation. Which is really a description of the Net forcing capitalism to change the way it takes. But there's lots of resistance to that, and what's interesting to all of us I suspect, as we watch the rise of Google to pre-eminence, is the ways in which Google does and does not - and it both does and does not - wind up behaving rather like Microsoft in the course of growing up. There are sort of gravitational propositions that arise when you're the largest organism in an ecosystem.


Over de Oplossing:

GM: So what's the solution you are proposing?

EM: If we had a real intellectually-defensible taxonomy of services, we would recognise that a number of the services which are currently highly centralised, and which count for a lot of the surveillance built in to the society that we are moving towards, are services which do not require centralisation in order to be technologically deliverable. They are really the Web repackaged.

Social networking applications are the most crucial. They rely in their basic metaphors of operation on a bilateral relationship called friendship, and its multilateral consequences. And they are eminently modelled by the existing structures of the Web itself. Facebook is free Web hosting with some PHP doodads and APIs, and spying free inside all the time - not actually a deal we can't do better than.

My proposal is this: if we could disaggregate the logs, while providing the people all of the same features, we would have a Pareto-superior outcome. Everybody – well, except Mr Zuckenberg - would be better off, and nobody would be worse off. And we can do that using existing stuff. Lees verder

Saturday, January 30, 2010

Leesvoer: twee artikelen en een boek over de "way to go"

We verzuipen in de goede en boeiende informatie. Informatie die ons stimuleert, amuseert of nieuwe horizonten wijst.
Ik wil twee prima artikelen en een boek met jullie delen:
  1. Lessons of emancipation: the example of free software movement - by Hervé Le Crosnier
Dit oorspronkelijk Franstalige artikel biedt een heldere analyse van wat software is en voor ons doet en van wat voor maatschappelijke samenhangen ze een uitdrukking is en welke nieuwe realiteiten het schept. This ubiquitous status of software is essential to understand some of the claims of freedom of the movement actors: it is not simply a tool (a product of the type « tool- machine » ) , but a world-system where the vast majority of human activities are slowly sliding into, every domain, from industrial production to culture, from communication to education. En analyseert waarom de Free Software beweging nou zo'n ontzettend belangrijke bijdrage is aan en tegelijk uitdrukking van de door software en internet gecreëerde gemeenschappelijke ruimte.
The maintenance of this space for freedom can obviously require the intervention of « the public power »: trial, respect of license contracts, but also funding of new free software or improving/adaptation of existing free software, … but at any time, it is the ability to extend and sustain the tools, methods, standards and reflections by the very community of developers of free software which shapes the area of this « freedom to cooperate ».
........
The free software movement highlights the concept of « common goods »: created by communities, protected by these communities (GPL license, permanent surveillance in order to avoid the software intrusions) and promoting the expansion of recipient communities. The governance of common property, especially when it applies worldwide and billions of users can benefit, is a central issue for the redefinition of emancipation. The free software movement stands as an example.
Hij noemt een lijstje bewegingen die in het voetspoor van de Free Software Beweging proberen het kennisdomein proberen los te breken uit de klauwen van de privatisering en de maatschappelijke winst van een dergelijke mogelijke bevrijding op de politieke agenda proberen te plaatsen. Een heel nieuw perspectief van een culturele revolutie opent zich. Een proces dat zich niet zo zeer uit in demonstraties of petities, maar het realiseren van nieuwe praktische projecten en samenwerkingsvormen. Wat we willen vragen we niet. We maken de ruimte om onze nieuwe cultuur te realiseren en scheppen zo voldongen feiten, die inspireren en iedereen nieuwe mogelijkheden bieden.
2.The commons as a common paradigm for social movements and beyond
In het vorige artikel kwam het begrip van gemeenschappelijke (werk)ruimte of handelingsruimte al naar voren. In dit artikel wordt het begrip commoning als werkwoord helemaal uitgediept in zijn emancipatoire perspectieven:
We can only promote the commons as a new narrative for the 21st century if they are identified as a common denominator by different social movements and schools of thought. In my point of view, enforcing the commons would be not only possible, but strategically intelligent. Here are 15 reasons why.
Hier wat fragmenten die hopelijk nieuwsgierig maken het gehele artikel te lezen:
"...when we focus on the commons, we focus on how to shift things from the market sphere to the commons sphere, we focus on how to shift authority and responsibility from state bureaucracies to the many possibilities to „govern the commons“ by their users, and we focus on many issues and ressources – as 75% percent of the worlds biomass – which are not yet commodified"
.....
The commons can unify disparate social change movements, even those that have profoundly different dynamics, because they permit us to focus on what all common pool resources and all commoners have in common and not what separates them. Water is finite, knowledge is not. Atmosphere is global, a park is not. Ideas grow, when we share them, land does not. But all are common pool resources! Therefore none of them can be exclusive property of only one person. All are linked to a community.
-----
The commons recasts the ownership debate beyond the (sometimes fruitless) framing of public versus private. The claim for public ownership remains important, but have nation states really served as conscientious trustees of the commons? No. Do they protect traditional knowledge, forests, water and biodiversity? Not everywhere. There is much more than „public“ and „private“.
.......
The commons perspective is not a digital way of thinking. Its mode is not binary, 0 – 1, either – or. Nor does it focus on bottom lines like a single number of „success“. Our search is for solutions beyond opposite poles and beyond numerical metrics of „success“. It’s not simply private versus public, neither right versus left, cooperation versus competition, „invisible hand“ of the market versus plan of the State, pro technology versus anti technology.
......
Talking about the commons means focussing on diversity...
Focussing the commons brings three big C into a new balance: Cooperation, Command and Competition. There is no cooperation without competition and vice-versa, but in a commons based society the recognition is gained by those who perform best in cooperation and not in competition. The slogan is: Out-cooperate instead of out-compete. ....
The commons does not separate the ecological from the social dimension as a Green New Deal focus does....
The benchmark for the integration of different political ideas within a commons paradigm is clear and threefold: (a) sustainable and respectful use of resources (social, natural, and cultural incl. digital), that means: no overuse and no under-use of common pool resources. (b) Equitable sharing of common pool resources as well as participation in all decision making processes about access, use and control of those resources and (c) the free development of creativity and individuality of people without sacrificing the collective interest....
The commons don’t have one, but many centres...
The commons strengthens the confidence in the creative potential of people and in the idea of inter-relationality, which means: “I need the others and the others need me.” They honour our freedom to contribute and share. This is a different kind of freedom than the market is based on. The more we contribute, more things we have access to....
The commons shed new light on many old political and legal regulatory processes. It makes a big difference whether I see the environment as a commons or as a commodity to trade with. It makes a difference whether water is understood as a commons, that means closely linked to the communities needs, or not.....
In the commons sector, there is a great diversity and quantity of actors. Over the past several years, international interest in the commons paradigm has quickened. Several organizations and commoners now have significant transnational constituencies (Creative Commons, Wikipedia, Free Software and Free Culture Movement, sharing platforms, the anti-mining organizations, the alliances working for a Bem-Viver approach, the worldwide movements for sustainable agriculture, the Water Commons, community gardening, citizen communication and information projects and many others). Actually, it is a spontaneous, explosive growth of diverse commons initiatives.....
The problems we are confronted with are not problems of resource-availability. They are problems that arise from the current mode of production. Fortunately, in some areas, we are witnessing a shift from the capitalist mode of production (based on property, command, value exchange via money, resources and labour exploitation, dependent on growth and striving for profit) into a commons mode of production (based on possession, contribution, sharing, self interest and initiative, where the GDP is a negligible indicator and the aim is a „good life“ < bem viver). Many “Common Based Peer Production” projects are developing successfully. This is especially true for the production of knowledge (Wikipedia, Free Software, Open Design). But there is a thrilling discussion going on about how principles of commons based peer production can be transferred to the production of what we eat, wear and move with, at least to a certain extent.........
The commons discourse is a discourse about cultural change. It is not a mere technological or institutional approach. Instead, it offers a new frame for political and personal thinking and acting.

Lees heel het artikel.

Tot slot wil ik de aandacht vestigen op een boek (299 blz.), een dissertatie die als gratis PDF download beschikbaar is:
GEEKS AND GLOBAL JUSTICE: ANOTHER (CYBER)WORLD IS POSSIBLE door Kate Milberry
In deze wetenschappelijke studie wordt het voorbeeld van werken zoals aan opensource geforkt naar een experiment in onderzoeksmethodologie (zie pg 66). We krijgen het een en ander te horen over het ontwikkelingsproces van de schrijfster die zich van activiste en journaliste o.a. Indymedia) ontwikkelt tot een onderzoekster die uitdrukking wil geven aan maar ook terug wil geven naar de historische maatschappelijke processen die ze onderzoekt.
Dit verlangen naar interactiviteit zien we ook terug in de recente BBC serie The Virtual Revolution. Ook veel dezelfde onderwerpen en gebeurtenissen worden besproken. maar wel dan vanuit het meer radicale activistische perspectief Een boeiende studie, maar wel erg filosofisch en sociologisch. Meer voor de denkers dan de doeners. Het vraagt de nodige inzet je deze tekst eigen te maken. We krijgen een beeld van een generatie internet activisten zoals actief rond 1999 -2004. Het is meer een blik terug als het opengooien van de toekomst wat ik zo indrukwekkend vind in het tweede artikel.

Friday, January 29, 2010

Is Google al de nieuwe Microsoft?

In de titanen strijd tussen Microsoft en Google gaat de sympathie al gauw naar Google, juist ook vanwege de gratis diensten die ze levert. Dat betekent niet dat we onze ogen moeten sluiten voor het grote gevaar dat Google vormt, door de enorme machtsconcentratie die binnen dit ene bedrijf plaatsvindt.

In the Inquirer een artikel dat niet heel veel nieuws bevat als je mijn blog regelmatig volgt maar wel een interessante vraag hardop stelt, een vraag die ik mij ook wel vaker gesteld heb: hoe komt het dat Google die zulk een monopolistische macht heeft opgebouwd, toch uit handen weet te blijven van de anti-monopolie waakhonden?

"Not content with handling around 90 per cent of UK search requests and about 70 per cent in the US, Google also dominates online advertising with a massive 75-80 per cent market share.

Considering this market share in search and advertising, how and why Google is able to avoid more severe antitrust scrutiny, considering IBM's and Microsoft's run-ins with anti-monopoly commissions around the world, is unknown."

Het artikel zet verder de wezenlijke punten die ons zorgen moeten baren kernachtig op een rijtje.

Nog een citaat:

By delivering open source languages and software, Google is seen to embrace the movement to openness and shared development - the antithesis of Microsoft's closed-source ideology - making it appear more attractive and more open, subsequently attracting developers and development for its key technology stack. However, though it's seen as less evil, it's inherently self-serving.

The search and advertising behemoth is also not satisfied with producing and owning some of the web's best applications, including Google Apps, Google Mail, Google Analytics and Google Maps - it also wants to host everyone else's. (dit is een verwijzing naar http://code.google.com/hosting/ en heet Google App Engine: -Pablo)

Google wants to be at the forefront of Cloud computing and is pioneering its own efforts in the shape of the Google App Engine - Google's application development and hosting platform synonymous with all things Cloud based.

By owning the framework in which future applications are delivered, Google can ultimately ensure its languages, APIs, and services are utilised by the development community, further tying the network to Google's array of products.

.......

By controlling the complete user experience, development community, and underlying architecture, Google will also control a vast catalogue of personal data on your interests, search history and Internet presence - not to mention your underlying documents, images and other information in its data centres. The amount of personal user and usage information it is and will be able to store will be mind-numbing, and this alone has produced many discussions.

Hier wordt verwezen naar een artikel in de New Statesman Is Google Evil?

-------

Google wants to own everything, and it's on track to doing just that. How that will square with its own corporate mantra (Do no evil _-Pablo) is anyone's guess.


Het hele artikel:

http://www.theinquirer.net/inquirer/opinion/1588520/google-microsoft


Thursday, January 28, 2010

iPad erg slecht, iBad voor vrijheid computergebruiker



tekst afbeelding : "Uw computer is onze computer, geen vrije software, geen applicaties installeren via het web, muziek of boeken niet delen, we kunnen van een afstand je applicaties of media blokkeren"


* Met het iPad tablet forceert Apple's Steve Jobs een ongekende uitbreiding van het DRM (Digital Restrictions Management) op een nieuwe klasse van universele computers *

Steun de petitie aan Steve Jobs op:
http://www.defectivebydesign.org/ipad

San Francisco, California, USA - woensdag de 27 januari 2010 - Terwijl Steve Jobs en Apple hun nieuwe tablet-pc aankondigden, vroegen activisten die vechten voor inperking van Digital Restrictions Management (DRM) te weten de groep Defective by Design om de aandacht van de media voor de toenemende beperkingen die Apple oplegt in deze voor algemeen gebruik bedoelde computers. De groep richtte "Apple beperkingsgebieden" in naar het voorbeeld van het Yerba Buena Center for the Arts in San Francisco, om journalisten te wijzen op de rechten die zij moeten opgeven alvorens het Applegebied binnen te gaan.


DRM wordt door Apple gebruikt om de vrijheid van gebruikers op verschillende manieren in te perken, met inbegrip van het blokkeren van de installatie van software met uitzondering van die welke afkomstig is van de officiële Application Store, en de regulering van elk gebruik van films gedownload van iTunes. Apple beweert voorts dat het omzeilen van deze beperkingen een strafbaar feit vormt zelfs als het doeleinden betreft die zijn toegestaan volgens het auteursrecht.

Een van de organisatoren van het protest, Free Software Foundation (FSF) activiteiten manager John Sullivan zei: "Onze Defective by Design campagne heeft in het verleden al succesvol de pijlen gericht op Apple 's DRM-beleid. We organiseerden acties en protesten gericht op iTunes-muziek DRM buiten voor Apple winkels, en onder deze druk liet Steve Jobs DRM vallen op muziek. We zijn hier vandaag om dezelfde boodschap te sturen over de andere beperkingen die Apple oplegt op software, ebooks en films. Als Jobs en Apple zich echt willen inzetten voor creativiteit, vrijheid en individualiteit, kunnen ze dat laten blijken door de opheffing van de inperkingen die creativiteit en vrijheid illegaal maken. "

De groep vraagt burgers om een petitie te ondertekenen gericht tot Steve Jobs om DRM op Apple apparaten te verwijderen. De petitie is te vinden op:
http://www.defectivebydesign.org/ipad

"Aandacht moet worden besteed aan de informatica-infrastructuur waar onze samenleving steeds meer afhankelijk van wordt. Het afgelopen jaar hebben we gezien hoe mensenrechtenactivisten en strijders voor de democratie hebben moeten meemaken hoe de technologie die zij gebruiken ingezet wordt tegen hen zelf door de bedrijven die hen de producten en diensten leveren waar ze afhankelijk van zijn en waar ze op moeten kunnen vertrouwen.
Je eigen computer moet onder je eigen controle kunnen staan. Door het opleggen van dergelijke beperkingen aan de gebruikers, is Steve Jobs met als doel het verhogen van zijn winst aan het bouwen aan een erfenis die een gevaar vormt voor onze vrijheid , "aldus FSF-directeur Peter Brown.

Andere critici van DRM hebben beweerd dat Apple zelf niet verantwoordelijk is, en het de uitgevers zijn die aandringen op de beperkingen. Echter, op de iPhone en haar nieuwe tablet, heeft Apple uitgevers geen kans geboden af te zien van de beperkingen. Zelfs gratis software en gratis cultuur (auteurs die hun boeken gratis willen delen) is niet mogelijk.

"Dit is een enorme stap achteruit in de geschiedenis van de computer", aldus FSF Holmes Wilson, "Als op de eerste personal computers toestemming was vereist van de fabrikant voor elk nieuw programma of een nieuwe functie, zou de geschiedenis van computing heel treurig zijn en net zo totalitair als de maatschappij in Apple's beroemde Super Bowl advertentie. "

bron: FSF nieuwsbrief

Toevoeging 29-01-2010:
Ook Asus gaat volgens Tweakers.net een dergelijk tablet op de markt brengen en ook zij gaan voor hetzelfde concept: het verbinden van hardware aan een gesloten content/software pakket. We zien hier de contouren van een nieuwe geldfabriek, die van het nieuwe tablet computeren gemaakt gaat worden. Hopelijk dat er ook hardware verkopers zijn die zich op een vrije software tablet gaan richten.
Update: Een open source alternatief dient zich aan; MSI maakt een tablet met ongeveer dezelfde specificaties draaiend op Android.

toevoeging 03-02-2010:

Could this be Google Tablet? Photos offer possible glimpse at new iPad rival





Verbazingwekkend hoe weinig commentatoren zich druk maken over het gesloten karakter en het DRM versterkende aspect van dit nieuwe product.
Hier zien we de kuddegeest weer terug: iedereen moet het nieuwste gadget wat z'n buurman ook heeft. Ik ontmoette laatst een jongen van 17 die geen cent te makken heeft, zijn ziektekosten-bijdrage niet betaalt maar zijn zorgtoeslag voor een ander doel gebruikt en wel voor een bijna 60 euro kostend 8 gb iPhone abonnement dat ie maandelijks ophoest omdat ie ook cool wil zijn. Heel triest.

p.s Jammer toch dat de Crunchpad, een vergelijkbaar product als de iPad zo'n roemloze dood is gestorven.

Thursday, January 21, 2010

Waarom is vrije software belangrijk voor de maatschappij?

In Why Free Software matters for Society
probeert Hugo te formuleren wat het belang is van de 4 vrijheden voor de maatschappij. Hij is bang dat de vrijheden vooral programmeurs en hackers aanspreken en wil de doorsnee gebruiker sensitiveren voor het belang van deze vrijheden. Hij gebruikt met name het beeld van de democratische rechten. Je hoeft je zelf niet als politicus te profileren om toch te kunnen genieten van het recht als burger voor wat jij als essentieel ziet op te komen. Daar zit natuurlijk wel wat in, maar gaat toch wel erg voorbij aan de erosie waaraan de democratie steeds meer te lijden heeft.

Hier volgt mijn reactie op zijn bijdrage:

I don’t find the democracy metaphor very convincing. If we’re trying to educate people on the political effects of open software we shouldn’t sell them illusions on a political system that is corrupt to the core. I mean the way politics are bought and sold in Washington by the lobby groups (see for instance http://lessig.blip.tv/).
I think the metaphor of the Commons is much more illuminating. The Commons was the communal space in the old villages (you will still find it in some Greek villages) that was kept and used not by a single owner but by the community as a whole. The Native Americans lost everything because they couldn’t grasp the notion of private property of commodities they only thought could belong to the tribe as a whole. Access and use and contribution to a common public sphere is the center of the concept of a Commons. In a world of open connections and open collaboration between people all over the world the privatization concept of Capitalism is becoming a wall, a fence that is limiting to further cultural and intellectual development.
Copyrights and patents are limiting to possibilities to use the collective wealth of humankind more and more (think only of the lives that could be saved if the patents on medicines would be more limited in time), See also: http://en.wikipedia.org/wiki/Commons and http://www.onthecommons.org/



Zie ook De Hydra is terug een boeiend artikel uit de Groene Hieronder een citaat daaruit:
"
WAT GOD AAN IEDEREEN gegeven heeft, wordt door de brutaalsten ingepikt, liet toneelschrijver Herman Heijermans een oude, verarmde Drentse boer verzuchten in zijn aan het begin van de twintigste eeuw op de planken gebrachte Ora et Labora. Het was een kritiek op de gestage privatisering van collectieve gronden die op gang was gekomen onder Napoleon en later Willem I. Inderdaad: ook in Nederland heeft een enclosure of the commons plaatsgehad. Daarvan getuigt het in tal van straatnamen en andere locaties terug te vinden middeleeuwse woord ‘meent’, een door boeren gemeenschappelijk beheerd stuk grond.
Het Romeinse recht onderscheidde verschillende eigendomsvormen, waaronder res publica (staatseigendom), res privata (privé-eigendom) en res communes (eigendom van niemand, de commons). De geschiedenis leert dat als de laatste niet tegen de eerste twee wordt verdedigd zij onherroepelijk het onderspit delft. ‘Dingen in het gemeen bezeten, worden van elkeen vergeten’, luidt niet voor niets een oud gezegde.
De eerste, klassieke aanval op de commons was onderdeel van het door Marx beschreven proces van ‘oorspronkelijke’ of ‘primitieve accumulatie’, dat de weg vrij maakte voor het ontstaan van het industriële kapitalisme. In de moderne maatschappij is de strijd om de commons terug van weggeweest. Het neoliberalisme poogt de winstmarges op te vijzelen en nieuwe markten aan te boren door een praktijk die omschreven kan worden als ‘accumulatie door onteigening’. De term is van David Harvey. Het onteigenen van gemeenschappelijk bezit is volgens de bekende geograaf niet iets eenmaligs, behorend tot het verleden, maar een praktijk van alledag. Dus wordt gemeengoed als de lucht, bossen, het klimaat of drinkwater meer dan ooit bedreigd door verstatelijking of privatisering. De openbare ruimte staat onder druk van zowel overheidsregelgeving als commercialisering. En het gaat verder."

Thursday, January 14, 2010

Google steekt helaas toch niet zijn nek uit tegen China

Update van het benedenstaande: bron: tweakers.net

Inmiddels lijkt Google terug te krabbelen. Reuters bericht dat de zoekgigant ontkent dat het concrete plannen heeft om de Chinese markt te verlaten, ondanks aanhoudende geruchten dat het al zou hebben besloten om te vertrekken. Het bedrijf zou de komende weken willen onderhandelen met de communistische machthebbers over een mogelijke oplossing. Ook zijn nog vrijwel alle zoekfilters actief op Google.cn. De Chinese regering liet eerder weten dat buitenlandse internetbedrijven welkom zijn, mits ze zich aan de wet houden.

Google zal niet langer zijn zoekresultaten censureren In China. Dit na een hack aanval op een aantal gmailaccounts van Chinese mensenrechten-activisten.

Dat is mooi, maar ook schrijnend dat deze stap pas gezet wordt nadat Google zelf slachtoffer is geworden van praktijken, die ze jaren heeft helpen verdoezelen.

Eindelijk lijkt Google eens voor principes te kiezen in plaats van puur economisch belang. Dit is het gevolg van professionele hack-aanvallen op de gmail accounts van Chinese mensenrechten-activisten. Men vermoedt dat de Chinese geheime dienst hier achter zit.
Dit soort initiatieven zijn tekenend voor de agressieve buitenlandse politiek die door het dictatoriale China wordt gevoerd. Citaat:

"Google.cn

Google overweegt zijn website google.cn en zijn kantoren in China te sluiten. Het bedrijf wil de komende weken overleg voeren met de Chinese autoriteiten. Google had voor de bekendmaking contact met het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken. De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton zei in een verklaring dat de Chinese regering de aanvallen moet uitleggen.

Applaus

Chinese dissidenten legden woensdagochtend rode rozen en witte lelies voor het hoofdkwartier van het internetbedrijf. Ze prezen Google en riepen leuzen tegen de regering. 'Google werkt onder zeer strikte en vijandelijke omstandigheden in China. Dat wisten we al, maar nu is het algemeen bekend geworden', zei de 30-jarige it-er Zhao Gang tegen persbureau Reuters.

Chinezen zijn niet verrast door de inbraak in de gmailaccounts. 'De verrassing is niet het hacken, dat is standaard in China. De verrassing is dat een groot bedrijf als Google de stilte daarover doorbreekt. Tot nu zijn ze stil gebleven.' zegt Liu Ning, een schrijver en blogger uit Bejing.

Uit artikel Volkskrant van vandaag

Interessante follow_up waaruit blijkt dat systeem-elementen gecreëerd voor regeringscontrole ook misbruikt worden voor andere binnendringers:
http://www.freedom-to-tinker.com/blog/tblee/google-attacks-highlight-importance-surveillance-transparency

Kijk en huiver


Leuk om te weten wat Google van je weet:
https://www.google.com/dashboard/?hl=nl&pli=1